“Κρυφές πτυχές από τη ζωή του Αγίου Νεκταρίου”, από την ομιλία του π. Γενναδίου Κουτσόπουλου

Με ιδιαίτερη επιτυχία και σε κλίμα πνευματικής κατάνυξης ξεκίνησε ο φετινός κύκλος ομιλιών στη ΓΕΧΑ Νέας Σμύρνης. Ο πρόεδρος της Ένωσης, κ. Εμμανουήλ Σωτηράκης, καλωσόρισε το κοινό και παρουσίασε τον προσκεκλημένο ομιλητή, π. Γεννάδιο Κουτσόπουλο, θεολόγο και μέλος της Αδελφότητας Θεολόγων «Ο Σωτήρ». Το θέμα της ομιλίας ήταν οι «Κρυφές πτυχές της ζωής του Αγίου Νεκταρίου», αναδεικνύοντας το μεγαλείο της υπομονής και της ανεξικακίας του Αγίου.

Τα πρώτα βήματα και ο πόθος για τη διδασκαλία

Ο π. Γεννάδιος, βασισμένος σε σπάνιες αρχειακές πηγές και μελέτες, φώτισε τα παιδικά χρόνια του Αγίου στην Ανατολική Θράκη.

Πρώιμη κλίση: Από ηλικία 5 ετών, ο μικρός Αναστάσιος (το βαπτιστικό όνομα του Αγίου) έφτιαχνε έναν αυτοσχέδιο άμβωνα και «κήρυττε» στα άλλα παιδιά.

Ιεραποστολική διάθεση: Όταν σε ηλικία 14 ετών εργαζόταν σε καπνοπωλείο στην Κωνσταντινούπολη, έγραφε αγιογραφικά ρητά στα χαρτιά περιτυλίγματος των προϊόντων, επιδιώκοντας να ωφελήσει πνευματικά τους πελάτες.

Ο Γολγοθάς της συκοφαντίας και η εξορία

Ένα μεγάλο μέρος της ομιλίας αφιερώθηκε στις δοκιμασίες που υπέστη ο Άγιος στο Πατριαρχείο Αλεξανδρίας.

Η παύση από τα καθήκοντα: Ο π. Γεννάδιος περιέγραψε τη δραματική στιγμή που ο Άγιος πληροφορήθηκε την παύση του από Μητροπολίτης Πενταπόλεως κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας στο Κάιρο. Παρά τον ταπεινωτικό τρόπο της ανακοίνωσης, ο Άγιος αντέδρασε με απόλυτη γαλήνη, λέγοντας: «Το θέλημα του Θεού θα γίνει».

Ανεξικακία: Ακόμα και μετά τον διωγμό του, ο Άγιος δεν κράτησε κακία. Συνέχισε να στέλνει βιβλία και δώρα στον Πατριάρχη που τον αδίκησε και ζητούσε από τις μοναχές στην Αίγινα να μνημονεύουν εκείνους που του έκαναν το μεγαλύτερο κακό.

Ο παιδαγωγός και ο εθνικός ρόλος του Αγίου

Ως διευθυντής της Ριζαρείου Σχολής για 14 χρόνια, ο Άγιος Νεκτάριος υπήρξε πρότυπο παιδαγωγού.

Προσευχή και Λατρεία: Οι μαθητές του τον θυμούνταν να προσεύχεται γονυπετής κάτω από ένα δέντρο για ώρες, ειδικά για παιδιά που αντιμετώπιζαν προβλήματα. Δίδασκε ότι η προσευχή πρέπει να είναι «λατρεία καρδιάς» και όχι τυπική εκτέλεση καθηκόντων.

Πατριωτισμός: Ο Άγιος είχε βαθιά εθνική ευαισθησία. Υποστήριξε ενεργά τον Μακεδονικό Αγώνα, τελώντας μνημόσυνα για τον Παύλο Μελά και ενισχύοντας οικονομικά τους Μακεδόνες. Πίστευε ακράδαντα ότι το μέλλον του έθνους εξαρτάται από τον στενό σύνδεσμο Εκκλησίας και Πολιτείας.

Το τέλος και η δικαίωση

Η ομιλία έκλεισε με αναφορές στις τελευταίες δοκιμασίες στην Αίγινα, όπου ο Άγιος αντιμετώπισε φρικτές συκοφαντίες ακόμα και από γονείς μοναχών. Η απάντησή του ήταν πάντα η σιωπή και η εμπιστοσύνη στον Θεό. Ο Άγιος Νεκτάριος εκοιμήθη το 1920 στο Αρεταίειο Νοσοκομείο ως ένας «άπορος μοναχός», αλλά ο Θεός τον δόξασε ως έναν από τους πλέον λαοφιλείς αγίους της οικουμένης.

Μετά το πέρας της ομιλίας, τελέστηκε ο καθιερωμένος αγιασμός για την έναρξη της χρονιάς από τον π. Εμμανουήλ Σιάφη.